Dwangzorg: alleen als het niet anders kan

Dwangzorg Psychiatrie

Hulpverleners krijgen vanaf volgend jaar forse dwangmiddelen om onwillige psychiatrische patiënten en verstandelijk gehandicapten thuis te behandelen. Zelfs gebruik van polsbandjes als boeien, het blokkeren van een rolstoel of opsluiting is straks mogelijk. Aldus een artikel over dwangzorg in het AD.

De maatregelen waarover het gaat vloeien voort uit twee nieuwe wetten die in 2020 in werking treden ( Wet Verplicht zorg en de Wet Zorg en Dwang). Zorg op maat is hierbij het uitgangspunt. En daarbij moet ook gedacht worden aan verplicht cameratoezicht en het onderzoeken van iemands woning op alcohol en drugs. Zelfs het afpakken van iemands mobieltje of laptop wordt straks mogelijk.

Linke soep

GGZ Nederland wijst erop dat het arsenaal om iemand zo snel mogelijk te laten herstellen breder wordt. Dat klinkt te mooi om waar te zijn en dat is het ook. Onder het mom van ‘zorg op maat’, vervaagt namelijk de grens tussen vrijwillige en gedwongen behandeling. Is het nu nog alles of niets, straks ontstaat een grijs gebied tussen vrijwilligheid en dwang. En dat is linke soep omdat patiënten die niet opgenomen hoeven te worden, vanaf volgend jaar alsnog met dwangmaatregelen te maken kunnen krijgen. Mensen kunnen dus eerder met dwangzorg te maken krijgen dan onder de huidige wetgeving.

Dwangzorg en personele problemen

Dwangmaatregelen zijn bovendien vaak het gevolg van een gebrek aan goed opgeleide, deskundige hulpverleners. De voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Psychiaters (NVvP), Elnathan Prinsen, bevestigt dit. In een artikel over de isoleercel stelt hij dat “we weten dat als er genoeg op elkaar ingespeeld personeel is, er minder mensen in de separeer terecht komen.” Niets ligt dus meer voor de hand dan eerst het personele probleem in de zorg aan te pakken. En pas als dat gelukt is, te praten over meer mogelijkheden om dwangbehandeling op te leggen.

Dwangzorg: het laatste alternatief

Een ander punt zijn de lange wachtlijsten in de geestelijke gezondheidszorg. Mensen krijgen niet op tijd de hulp die noodzakelijk is en belanden daardoor onnodig in een crisis.

Daarnaast is er onvoldoende oog voor preventieve maatregelen. Het zou bijvoorbeeld een goed idee zijn, om zoals MIND voorstelt, op alle scholen lessen over psychische gezondheid te geven. En ook voor mensen die reeds een psychiatrisch probleem hebben is preventie van belang. Denk bijvoorbeeld aan het opstellen van non-suïcide contracten; signaleringsplannen en een crisiskaart.

Dwangzorg dient echt het allerlaatste alternatief te zijn; de oplossing moet, naast preventie, gevonden worden in tijdige en deskundige hulp voor mensen bij wie het water nu te vaak onnodig lang aan de lippen staat.

Bladwijzer de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *